برخاستن را بر فرشتگانى كه فرمان او را به خلق رسانند يا اعمال بندگان را بالا برند آسان كرد . در حالىكه آسمان را به صورت دود و بخار بود به آن فرمان داد ، پس رابطه‌هاى آن را برقرار ساخت ، سپس آنها را از هم جدا كرد و بين آنها فاصله انداخت و بر هر راهى و شكافى از آسمان ، نگهبانى از شهاب‌هاى روشن گماشت و با دست قدرت آنها را از حركت ناموزون در فضا نگهداشت و دستور فرمود تا برابر فرمانش تسليم باشند . آفتاب را نشانه روشنىبخش روز و ماه را با نورى كم‌رنگ براى تاريكى شب‌ها قرار داد و آن دو را در مسير حركت خويش به حركت درآورد و حركت آن دو را دقيق اندازه‌گيرى كرد تا در درجات تعيين شده حركت كنند كه بين شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخيص شود ، و با رفت‌وآمد آن‌ها شماره سالها و اندازه‌گيرى زمان ممكن باشد . پس در فضاى هر آسمان فلك آن را آفريد و زينتى از گوهرهاى تابنده و ستارگان درخشنده بياراست و آنان را كه خواستند اسرار آسمان‌ها را دزدانه دريابند ، با شهاب‌هاى درخشنده سوزان تير باران كرد و تمامى ستارگان از ثابت و استوار و گردنده و بىقرار ، فرود آينده و بالا رونده و نگران‌كننده و شادىآفرين را ، تسليم اوامر خود فرمود . واژه‌شناسى وجهته : جهت و غايت . لم يستصعب : به سادگى فرمان‌بردار شد . غريزة : طبيعت . قريحة غريزة : توانايى غريزه بر فهميدن . الرّيث : مهلت و تدريج .